THE GODDESS

I was on my restday when someone from the office called me to inform me that i’ll be transferred to another account. Although i dont mind, i can’t help but be sad to think that i’ll be leaving all my friends. After 1 year and 2 months, i’ll be coming to work and not see all the familiar faces i’ve been accustomed to.

My friend neil drew my face as i was pourin my heart out, telling him about a recent past that defined who i am today. He was able to draw me in 15 minutes. Tnx for a nice gift.

And perhaps another remembrance from a friend. I was out on the elevator talking to someone when Leoric stepped out to wait for the lift. He was teasing me by saying i love you, miss you baby, take care, while holding a phone as if speaking with someone. So i took a picture of him hoping to catch a stolen shot but he was fast coz here is what i got.

Anyway since it was my last day, He said that we should have a pic together. so here’s our pic.

Tinanong sakin ni CHOLENG dati, "Talaga bang after dito sa offfice eh diretso kana ng bahay?"  Well recently hindi na ganun, dahil madalas eh nagkikita kmi ng bestfriend ko dahil finally eh me trabaho na sha. Pero ngayon ko narealize na dapat pla eh noon pako naglalakwatsa dahil madalas hindi ako familiar sa mga lugar. Katulad nalang nung dapat eh magkikita kami sa BUENDIA MRT STATION. Nakalimutan ko na meron palang masasakyan sa ayala pero pumunta pako sa RCBC para dun sumakay ng jeep. Which was a big mistake dahil sumobra ako at sa edsa nako nakababa.

Anyway masaya naman pagmagkasama kami dahil puro okrayan ang ginagawa namin sa mga taong nakikita namin. We’ve  known each other since 2nd year highschool pero nung 4th year lang kami naging close ad since then madalas na kaming magkasama.

Dahil kay neil, Hndi nako virgin. Nagsimula eto isang boring na hapon sa office. Duon sha nakapwesto sa bandang dulo kung saan wala ng ibang taong naka upo. Lumapit ako sa kanya at tumabi, sabi ko dun nlang ako magtratrabaho para nman meron shang makakwentuhan. "OK lang" daw at siempre simpleng kamustahan tapos itunutok ko na ang atensyion ko sa pagtratrabaho. lumipas ang ilang sandili, bigla shang may inalok sakin, Napatitig ako sa kanya, aninag sa mata nia ang pagaanyaya. Una, ayoko sana dahil nahihiya ako pero naisip ko na wala nmang masama kung tatanggapin ko yung alok nia, mabuti nga yun dahil siguradong mas lalalim pa ang pagkakakilala nmin sa isang isa. Ipinahawak nia sakin at naramdaman ko na mainit ito sa palad, napansin ko rin na sobrang lapad nia, halos hindi kasya sa kamay ko, pedeng isang kamay lang pero mas mananamnam ko pag dalawang kamay. Marahan ko shang inilapit sa aking mga labi, hindi ko sha pedeng pisilin dahil napansin ko na meron lalabas sa dulo. unti unti ko ibinuka ang aking labi at dahan dahan kong ipinasok at isinubo sa aking bibig, Hindi ko mawari ang lasa pero nasarapan ako. so ilang beses ko shang inulit at habang ginagawa ko yun, cgurado ako sa aking sarili na masarap sha at uulit ulitin ko shang gawin, Malapit ng matapos ng biglang may lumabas sa bulo ng hawak ko at napahid sa aking pisngi, Hiyang hiya ako dahil nagmukha akong atat na matapos yun. "MASARAP DIBA?" tanong sakin ni NIEL. Ngiti nlang ang nasabi ko. Tumayo na sha at umalis dahil tapos na ang trabaho nia. Uminom ako ng tubig at itunuloy na ang pagtratrabaho ko pero sa isip ko sigurado akong uulit-ulitin ko yun. Dahil talaga palang masarap sha. Kaya itry nio rin na kumain ng JAMAICAN PATTIES.

naiyak ako~

Sa aking pagtanda, unawain mo sana ako at pagpasensyahan. Kapag dala ng kalabuan ng mata ay nakabasag ako ng pinggan o nakatapon ng sabaw sa hapag kainan, huwag mo sana akong kagagalitan. Maramdamin ang isang matanda. Nagse-self-pity ako sa tuwing sisigawan mo ako.

Kapag mahina na ang tenga ko at hindi ko maintindihan ang sinasabi mo, huwag mo naman sana akong sabihan ng "binge!" pakiulit nalang ang sinabi mo o pakisulat na lang. Pasensya ka na, anak. Matanda na talaga ako.

Kapag mahina na tuhod ko, pagtiyagaan mo sana akong tulungang tumayo, katulad ng pag-aalalay ko sa iyo noong nag-aaral ka pa lamang lumakad.

Pagpasensyahan mo sana ako kung ako man ay nagiging makulit at paulit-ulit na parang sirang plaka. Basta pakinggan mo na lang ako. Huwag mo sana akong pagtatawanan o pagsasawaang pakinggan. Natatandaan mo anak noong bata ka pa? kapag gusto mo ng lobo, paulit-ulit mo ‘yong sasabihin, maghapon kang mangungulit hangga’t hindi mo nakukuha ang gusto mo. Pinagtyagaan ko ang kakulitan mo.

Pagpasensyahan mo na rin sana ang aking amoy. Amoy matanda, amoy lupa. Huwag mo sana akong piliting maligo. Mahina na ang katawan ko. Madaling magkasakit kapag nalamigan, huwag mo sana akong pandirihan. Natatandaan mo noong bata ka pa? Pinatyagaan kitang habulin sa ilalim ng kama kapag ayaw mong maligo.

Pagpasensyahan mo sana kung madalas, ako’y masungit, dala na marahil ito ng katandaan. Pagtanda mo, maiintindihan mo rin.

Kapag may konti kang panahon, magkwentuhan naman tayo, kahit sandali lang. Inip na ako sa bahay, maghapong nag-iisa. Walang kausap. Alam kong busy ka sa trabaho, subalit nais kong malaman mo na sabik na sabik na akong makakwentuhan ka, kahit alam kong hindi ka interesado sa mga kwento ko. Natatandaan mo anak, noong bata ka pa? Pinagtyagaan kong pakinggan at intindihin ang pautal-utal mong kwento tungkol sa iyong teddy bear.

At kapag dumating ang sandali na ako’y magkakasakit at maratay sa banig ng karamdaman, huwag mo sana akong pagsawaan alagaan. Pagpasensyahan mo na sana kung ako man ay maihi o madumi sa higaan, pagtyagaan mo sana akong alagaan sa mga huling sandali ng aking buhay. Tutal hindi na naman ako magtatagal.

Kapag dumating ang sandali ng aking pagpanaw, hawakan mo sana ang aking kamay at bigyan mo ako ng lakas ng loob na harapin ang kamatayan.

At huwag kang mag-alala, kapag kaharap ko na ang Diyos na lumikha, ibubulong ko sa kanya na pagapalain ka sana … dahil naging mapagmahal ka sa iyong ama’t ina…